Jedan od oblika intelektualne svojine je i žig, koji je dodatno uređen i zasebnim zakonom – Zakonom o žigovima. Zakon o žigovima uređuju se način sticanja i zaštita prava na znak u prometu robe, odnosno usluga.
Prema zakonu, žig se definiše kao pravo kojim se štiti znak koji u prometu služi za razlikovanje robe, odnosno usluga jednog fizičkog ili pravnog lica od iste ili slične robe, odnosno usluga drugog fizičkog ili pravnog lica.
Žig je pravno zaštićen znak koji služi da kupci lakše razlikuju vaše proizvode od tuđih. To može biti ime firme, logo, reč ili kombinacija boja. Žigom se smatra i žig koji je međunarodno registrovan za teritoriju Republike Srbije, na osnovu Madridskog aranžmana o međunarodnom registrovanju žigova, odnosno Protokola uz Madridski aranžman o međunarodnom registrovanju žigova.
Prema Zakonu o žigovima razlikuju se tri vrste žiga:
- Individualni,
- Kolektivni,
- žig garancije.
Individualni žig je znak koji u prometu koristi nosilac, odnosno vlasnik žiga bilo da je fizičko ili pravno lice. Kolektivni žig je žig pravnog lica koje predstavlja određeni oblik udruživanja proizvođača, odnosno davalaca usluga, koji imaju pravo da koriste subjekti koji su članovi tog udruženja i to samo na način predviđen opštim aktom o kolektivnom žigu). Žig garancije, označen kao takav u prijavi žiga, služi razlikovanju robe, odnosno usluga koje je sertifikovao nosilac žiga, od iste ili slične robe, odnosno usluga drugog fizičkog ili pravnog lica koji nisu sertifikovani i služi kao garancija kvaliteta, materijala, načina proizvodnje robe ili pružanja usluga, ispravnosti ili drugih zajedničkih karakteristika robe ili usluga zaštićenih tim žigom.
Prema Zakonu o žigovima, znak koji se štiti žigom može se sastojati od bilo kakvih znakova, posebno od reči, uključujući lična imena, ili od crteža, slova, brojeva, boja, trodimenzionalnih oblika, oblika robe ili njenog pakovanja, kombinacija tih znakova ili zvukova, pod uslovom:
- da je podoban za razlikovanje u prometu robe, odnosno usluga jednog fizičkog ili pravnog lica od robe, odnosno usluga drugog fizičkog ili pravnog lica i
- da može biti prikazan u Registru žigova na način koji omogućava nadležnim organima i javnosti jasno i precizno utvrđivanje predmeta zaštite.
Postupak pravne zaštite žiga je zakonom određen i podrazumeva podnošenje prijave za priznanje žiga. Pravna zaštita žigova ostvaruje se u upravnom postupku koji vodi organ državne uprave nadležan za poslove intelektualne svojine. Nadležni organ vodi Registar žigova. Podnosilac prijave za priznanje žiga ima pravo prvenstva od datuma podnošenja prijave u odnosu na sva druga lica koja su za isti ili sličan znak kojim se obeležava ista ili slična roba, odnosno usluge, kasnije podnela prijavu. Žig traje 10 godina, ali se može obnavljati neograničeno puta. Pored registrovanja prava na žig u domaćem prometu, može se pokrenuti i postupak za međunarodno registrovanje žiga.
Nakon priznavanja žiga odnosno njegovog upisa u Registra žigova smatra se da je okončan postupak sticanja žiga. Svaki nosilac žiga je dužan da žig koristi.
Ukoliko je izvršena povreda prava na žig odnosno svako neovlašćeno korišćenje zaštićenog znaka od strane bilo kog učesnika u prometu, nosilac žiga može tužbu zbog povrede prava.
Tužbom za povredu prava žiga može se zahtevati: utvrđenje povrede prava, zabrana radnji kojima se vrši povreda ili radnji koje predstavljaju ozbiljnu pretnju da će pravo biti povređeno, kao i zabranu ponavljanja takvih ili sličnih radnji pod pretnjom plaćanja primerenog novčanog iznosa tužiocu, naknada štete, objavljivanje presude o trošku tuženog, oduzimanje, odnosno trajno isključenje iz prometa ili uništenje ili preinačenje, bez naknade, predmeta kojima je izvršena povreda, kao i zabranu otuđenja, oduzimanje, ili uništenje, bez naknade, materijala i predmeta koji su upotrebljeni u proizvodnji predmeta kojima je izvršena povreda prava.
